Η μεταλλευτική βιομηχανία στην Ελλάδα δίνει τις δικές της μάχες, τόσο υπόγειες όσο και υπέργειες, αντιμετωπίζοντας πολλές προκλήσεις που διαρκώς δημιουργούν… εξορυκτικά προβλήματα.

IEA: Οι προμήθειες κρίσιμων ορυκτών για την κάλυψη της ζήτησης έως το 2030

Το πιο ευαίσθητο θέμα που πλήττει τον κλάδο τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΕΕ είναι η επί του παρόντος ανυπέρβλητη διαφορά μεταξύ του κόστους παραγωγής σε ευρωπαϊκό έδαφος σε σύγκριση με το κόστος παραγωγής στις ΗΠΑ και την Κίνα. Οι μεγάλες διαφορές στο κόστος παραγωγής αποδυναμώνουν επιπλέον την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και τη γεωπολιτική σταθερότητα της Γηραιάς Ηπείρου, διότι η κατοχή και εκμετάλλευση πρώτων υλών δίνει στον «ιδιοκτήτη» σημαντικά οφέλη στην εποχή του ενεργειακού μετασχηματισμού.

Αν και οι ελληνικές εταιρείες είναι κερδοφόρες, το πολύ υψηλό ενεργειακό κόστος, οι καθυστερήσεις στην αδειοδότηση ορυχείων και λατομείων και η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού (π.χ. χειριστές βαρέων μηχανημάτων) περιορίζουν τον κλάδο στον οποίο βρίσκονται, ενώ τα ευρωπαϊκά εμπόδια στην {εφαρμογή} ενεργών πολιτικών για την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων που μαυρίζουν επικίνδυνα το τοπίο σε μια εποχή που η χρήση υπόγειων «θησαυρών» γίνεται η πρώτη προτεραιότητα σε περιόδους ενεργειακής μετάβασης.

Επικαιροποίηση της Εθνικής Πολιτικής Ορυκτών Πόρων, ολοκλήρωση του Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου Ορυκτών Πόρων, απλοποίηση της έκδοσης αδειών έργων, μείωση της γραφειοκρατίας, εξάλειψη ασάφειων και εκσυγχρονισμός της υφιστάμενης νομοθεσίας, υιοθέτηση ευρωπαϊκών προτύπων και κατευθυντήριων γραμμών για την εκμετάλλευση ορυκτών πόρων σε προστατευόμενες περιοχές. σημαντικό μέρος των οποίων εντοπίζεται σε αυτές τις περιοχές οι ορυκτοί πόροι της χώρας, η παροχή αναπτυξιακών χρηματοδοτικών εργαλείων για τη χρήση νέων τεχνολογιών στην διερεύνηση και εκμετάλλευση νέων κοιτασμάτων, καθώς και τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων δραστηριοτήτων, είναι τα βασικά αιτήματα του κλάδου.

Τι κρύβεται κάτω από το έδαφος;

Το ελληνικό υπόστρωμα περιέχει κρίσιμες πρώτες ύλες, κυρίως μεταλλεύματα (βωξίτης, νικέλιο, αντιμόνιο). Τα νέα δεν είναι πολύ καλά για τις σπάνιες γαίες. Προς το παρόν, δεν είναι σαφές εάν είναι δυνατή η χρήση στοιχείων σπάνιων γαιών όπως το λίθιο, ένα χημικό στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για την παραγωγή μπαταριών. Λίθιο μπορεί να υπάρχει στη Σάμο και τη Βόρεια Ελλάδα, αν και δεν είναι γνωστό εάν οι ποσότητες είναι κατάλληλες για χρήση μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνας.

Η Ελλάδα έχει στο έδαφός της, μεταξύ άλλων: μεταλλικά ορυκτά (βωξίτης, νικέλιο, χρωμίτης, χαλκός, σιδηρονικέλιο), άνθρακα, υδρογονάνθρακες, καφέ άνθρακα, καθώς και βιομηχανικά ορυκτά (λευκά ανθρακικά, μαγνησίτης).

Η ανάπτυξη ιδεών της χώρας λοιπόν… παρανομεί, η αποτελεσματική αξιοποίηση των ορυκτών της πόρων είναι αναγκαστικά στο τραπέζι, ενώ ο οικολογικός μετασχηματισμός και η έλλειψη στρατηγικής σε ευρωπαϊκό {επίπεδο} φέρνουν τον μεταλλευτικό κλάδο σε σημαντικό σημείο καμπής.

Τάσεις και προοπτικές

Στην {περίπτωση} των βιομηχανικών μεταλλευμάτων και ορυκτών, η ζήτηση καθορίζεται από τις διεθνείς τιμές, ενώ η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται από γεωπολιτικές, οικονομικές και ρυθμιστικές παρεμβάσεις, κυρίως σε {επίπεδο} Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι σημερινές προοπτικές είναι θετικές, το μόνο προβληματισμός είναι το παράλογα ακριβό ρεύμα.

Τα αδρανή υλικά κατευθύνονται σχεδόν 100% στις ανάγκες της οικιακής κατασκευής. Τα σημάδια είναι ενθαρρυντικά σε αυτόν τον τομέα, με αύξηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες έργων.

Το ελληνικό μάρμαρο, που διακρίνεται σε παγκόσμια κλίμακα, εξαρτάται κυρίως από κατασκευαστικές δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και την Ασία. Η Ασία, και ιδιαίτερα η Κίνα, έχει επιβραδυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αλλά τώρα δείχνει σημάδια σταθεροποίησης.

Τέλος, τα ενεργειακά απολιθώματα ακολουθούν τις διεθνείς τάσεις στα ορυκτά καύσιμα, οι οποίες δεν ήταν ιδιαίτερα θετικές τα τελευταία χρόνια.

Η Ευρώπη σε στρατηγική σύγχυση

Με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν τον πρώτο λόγο στην παραγωγή βασικών γεωστρατηγικών πρώτων υλών, όπως ορυκτά για μπαταρίες ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η απροθυμία και η μυωπία της ΕΕ να αναπτύξει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του πλούτου που κρύβεται υπόγεια βάζει την Ευρώπη σε μειονεκτική θέση.

Η ΕΕ, με το σχέδιό της για κρίσιμες πρώτες ύλες (European Act on Critical Raw Materials), στο οποίο το 10% των ορυκτών που περιέχονται σε αυτήν είναι «κρυμμένα» στο ελληνικό υπόστρωμα, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, δεν επιδοτεί τις δικές της δραστηριότητες. μεταλλευτικές εταιρείες. Ωστόσο, με θεωρητικό στόχο τη διασφάλιση ασφαλούς και βιώσιμου εφοδιασμού κρίσιμων πρώτων υλών για την ευρωπαϊκή βιομηχανία και τη σημαντική μείωση της εξάρτησης της ΕΕ από εισαγωγές από προμηθευτές μιας χώρας. Για να προχωρήσει ο ενεργειακός μετασχηματισμός, πρέπει να τροφοδοτούνται από κρίσιμες πρώτες ύλες και για να καταστεί αυτό δυνατό, απαιτούνται επενδύσεις σε ορυχεία.

Οι στόχοι που θέτει η Επιτροπή είναι ενδεικτικά οι εξής: Τουλάχιστον 10% της ετήσιας κατανάλωσης στην Ε.Ε. προέρχονται από εξόρυξη εντός της ΕΕ Τουλάχιστον το 40% της ετήσιας κατανάλωσης στην ΕΕ προέρχεται από επεξεργασία εντός της ΕΕ, ενώ το 15% της ετήσιας κατανάλωσης προέρχεται από εγχώρια ανακύκλωση. Φυσικά για την επίτευξή τους περιορίζεται σε θεωρητικά μέσα και όχι σε συγκεκριμένες ενέργειες.

Οι γραφειοκρατικές εμπλοκές στην ΕΕ εμποδίζουν την ανταγωνιστικότητα της εξορυκτικής βιομηχανίας, «πρεμιέρα» ουσιαστικά στις ΗΠΑ και την Κίνα στον μαραθώνιο εκμετάλλευσης ορυκτών πόρων σε ανταγωνιστικές τιμές.